



Harawi is een concert van componist Olivier Messiaen componeerde Harawi als ode aan zijn eerste vrouw, die langzaam van hem afdreef door een geestesziekte. Dit afscheid verwerkte hij in zijn versie van Tristan en Isolde: de mytische dramatische fatale liefde, ‘de liefde die moet eindigen in de dood’. Voelbaar is de liefde en toewijding, maar ook de onmogelijkheid van echt contact, het menselijk onvermogen elkaar werkelijk te kennen en elkaars binnenwerelden te doorgronden.
De gehele ruimte is bekleed met papier waarop tekeningen staan. De tekeningen zijn in de verte te linken met de vele thema’s uit het stuk. Het publiek zit langs de wanden.
Pianiste: Dorine Diemer
Sopraan: Daniela Bernoulli
Gastperformer: Carmen Nicolay
Regie: Gable Roelofsen en Romy Roelofsen
Grafische vormgeving: Marloes van der Hoek
Fotografie: Thijme Breukers